آرزو کردم ، بیایی کنار پنجره تا باران ببارد و باز شعر مسافر خاموشی خود را بشنوی... اما دریغ از رفتن ، که رفتن راز غریب زندگیست...
رفتی...
رفتی پیش از آن که باران ببارد...

قدر اطرافیانتون رو بدونین...
شاید فردا نباشیم... نباشد... نباشید... ................................................................................................. نکتهی عکاسی:
وقتی در حال عکس گرفتن هستی به فکر و احساست توجه نشان بده...
|